Library sessions: BASta! duo (za. 10/12)

20160519_DO_Basta.jpg

Het optreden van BASta! duo in de Afdeling Muziek en Film van Bibliotheek Zuid is de afsluiter van het programma van de library sessions najaar 2016. Door de verhuizing van de bibliotheek naar de Krook, met opening op 10 maart 2017, is dit het laatste concert op de huidige locatie. Het optreden is gepland van 15 tot 16 uur en de toegang is gratis.
Het eerste seizoen van de library sessions ging van start in het voorjaar van 2013 met het optreden van Dirk Blanchart.

BASta! duo speelt tijdens het concert in de bibliotheek op contrabas, dwarsfluit en altfluit, loops en… een waterphone! De playlist ligt nog niet vast maar betreft enkel nieuwe nummers waar Jana en Joris nog geen titels voor hebben want daar zijn ze niet echt goed in. De cd verschijnt midden ’17, dus moeten ze er wel dringend werk van maken.
In januari verschijnt ook ‘Smells like Aranis’ de nieuwe cd van hun ander gezamenlijk project Aranis.

BASta! duo begon als het eenmansproject van contrabassist en componist Joris Vanvinckenroye. Samen met zijn broers richtte hij in zijn tienerjaren de folk/pop/rockformatie Troissoeur op waarmee ze gedurende een kleine tien jaar de podia in binnen- en buitenland veroverden. In 2002 richtte hij Aranis op, een groep die het midden houdt tussen de finesse van de klassieke muziek en de energie van pop. Joris ging met BASta! voor het eerst solo. Met elektronica neemt hij zichzelf op, legt laag op laag en begeleidt zo zichzelf om te komen tot een vol en harmonieus klankenpalet. Met Jana Arns evolueerde BASta! tot een duo. Naast het programma dat ze brengen tijdens de library sessions, hebben ze ook een voorstelling voor kinderen: DROM. Ze noemen het zelf een magisch, suggestief concert voor jonge oren vanaf 6 jaar. Als freelancer speelde Joris bij Olla Vogala, de tangoformatie La siëste du dromadaire, Wim Mertens Ensemble en deed hij orkestervaring op bij Björk en Roby Lakatos.

De ouders van Joris zijn beide muzikanten (organist/pianist) en dus was er bij hem thuis altijd muziek. Zijn vader vroeg hem eens als hij kind was om een stukje te componeren. De reactie was zeer positief en dat was belangrijk voor Joris..
Toch is hij pas laat, op zestienjarige leeftijd, les gaan volgen. Vanvinckenroye koos voor de contrabas om zijn eerdere tengere lichaamsbouw, toen meer dan nu, te compenseren.

Jana Arns studeerde klassieke muziek aan het conservatorium van Antwerpen en is als fluitiste al 15 jaar verbonden aan het ensemble Aranis, waar ze ook de concerten voor verzorgt. Met Aranis speelde ze in binnen- en buitenland met hoogtepunten in Japan en de Verenigde Staten. Na haar muziekstudies, studeerde ze fotografie aan het SASK. Ze won de laureaat Hulstaert prijs en exposeerde o.m. in De Salons van Sint-Niklaas en Museum M in Leuven. Haar derde passie is literatuur. In september ’16 verscheen haar poëziedebuut ‘Status: het is ingewikkeld’ bij Uitgeverij P. Haar gedichten verschenen in De Poëziekrant, Meander, Gierik NVT, Schoon Schip en De Contrabas. Jana is benieuwd naar de eerste bespreking van haar bundel die in de Poëziekrant van januari 2017 zal verschijnen.

In Jana’s kindertijd wilde een vriendin muziekschool volgen en vroeg of ze mee wilde gaan. Arns wilde dolgraag iets bombastisch en groots als instrument, maar haar moeder bracht haar met de fiets (Jana vanachter), bijgevolg moest het een licht en klein instrument zijn. Haar vriendin koos voor dwarsfluit en Jana volgde. Ze is nooit vergeten dat de allereerste juf dwarsfluit haar zei dat ze talent had. En dit na de allereerste noot die Jana uit het instrument blies.
Toen ze in haar tienerjaren in een productie meespeelde van Lod (Kahaani van Guy Cassiers en op muziek van Dick Van der Harst), wist Jana dat ze dit wilde doen later: op een podium staan.

Inspiratiebronnen

Jana is gek op de pianist Nik Bärtsch. Hij komt in januari naar De Handelsbeurs en ze zal er zeker bijzijn. Hij speelt heel percussief en de sound live én op cd vindt ze telkens geweldig! Een beetje in dezelfde trant, maar heel jong/nieuw is Ikarus (eveneens van Zwitserland). Zangers en instrumentalisten zijn evenwaardig bij deze groep.
Van eigen bodem geniet de Waalse celliste Claire Goldfarb haar voorkeur. Ze bracht recent haar tweede CD uit: ‘Drops’. Haar muziek heeft iets weg van BASta! maar dan met stem. Heel integere plaat.
Jana houdt ook van Portico, een Londense groep die iets brengt tussen jazz, minimalisme en folk. Ze gebruiken een hang drum (zonder zweverig te worden) en dat vormt voor een groot deel hun klankkleur.
Als voorbeeld uit de filmwereld vernoemt Jana de regisseur Anders Thomas Jensen. Zijn Deense donkere films zijn pareltjes, heel luguber en telkens hilarisch!
In de poëzie is Jana weg van Stijn Vranken. In januari op gedichtendag zal ze samen met hem iets brengen in De Cultuurloft in Gent: ze kijkt er enorm naar uit.
Maud Vanhauwaert vindt Arns ijzersterk, ook in haar performance: Mauds solo-show is nog lang blijven nazinderen bij Jana.

De muzikale voorbeelden van Joris zijn onder andere Ballroomquartet, Univers Zero, Cro Magnon, DAAU, Magma, Bartok, Bach, Simeon Ten Holt, Rabih-Abou Khalil, Renaud-Garcia Fons en Lena Willemark.

Volg Aranis op facebook en bezoek de websites van BASta! duo en Aranis.

Philippe Paelinck

Library sessions: BASta! duo (za. 10/12)

Gelezen en goedgekeurd: graphic novels ‘De aankomst’ – Shaun Tan en ‘De terugkeer van de wespendief’ – Aimée De Jongh.

wespenjong

Een bericht van de stripleesclub:

Het EK was enkele dagen geleden van start gegaan toen ik de leden van de Stripclub opwachtte. Mijn vingers waren gekruist dat ze die avond zouden kiezen voor de geur van papier en elkaars gezelschap in de plaats van het flikkerende scherm waarop een paar multimiljonairs te zien zijn die achter een bal aan hollen … En ik moet het ze nageven, trouw waren ze op post. Met mezelf erbij waren we met z’n achten. Ideaal.

De aankomst – Shaun Tan
Ik moet eerlijk toegeven dat – alhoewel ik “het ding” wel al eens had gelezen in een ver verleden – deze strip tot dan toe nog niet echt mijn aandacht getrokken had. Al die tijd heb ik wat gemist, zo blijkt. De tekeningen zijn fotorealistisch, maar zonder oppervlakkig te worden. Er is iets in Tans tekenstijl dat exact weet te vatten in welke nuances de ene emotie verschilt van de andere. Verder is het kleurgebruik doorheen de strip minimaal, maar voornamelijk warm.

Naast de stijl liet ook het verhaal de groep niet onberoerd. De woordloze strip handelt over de migratie van het hoofdpersonage naar een nieuw land. Een thema dat tegelijk van alle tijden als brandend actueel is. De reden dat dit verhaal zo aanspreekt is de universaliteit die het uitstraalt. Door middel van een vreemde symbolentaal en het bevreemdende uitzicht van de stad begrijpen we dat het hoofdpersonage moeilijkheden heeft om zijn weg te vinden. Toch geeft dit beloofde land en zijn inwoners geen negatieve indruk. Integendeel. De groteske monumenten bijvoorbeeld stralen tegelijk geborgenheid en vrijheid uit.  Tijdens zijn inburgering heeft hij ontmoetingen met lotgenoten die elk hun verhaal vertellen. Dat hij niet alleen is getuigen ook de pasfoto’s die staan afgebeeld op de binnenflap van de strip. Stuk voor stuk zijn het intrigerende portretten van mannen, vrouwen en kinderen van verschillende origine.

Tijdens de bespreking kwam ook meermaals Tans metaforische beeldtaal aan bod. Bij sommige passages was onze mening over de betekenis ervan unaniem. Andere maakten meer discussie los.
Besluit: we kunnen concluderen dat “De aankomst” een strip is die iedere liefhebber van graphic novels graag zal lezen én blijven herlezen.

De strips die we bespraken kozen we door middel van een stemming, dus zonder de bedoeling dat ze onderling gelinkt kunnen worden. Hoe verschillend ze op het eerste zicht ook schijnen, toch lijkt het alsof ze op hun eigen manier één thema omarmen: een nieuw begin.

Van aankomst tot terugkeer gingen we naadloos over naar de volgende strip van onze leeslijst:

De terugkeer van de wespendief – Aimée De Jongh
“De terugkeer van de wespendief” begint in volle actie. Simon, het hoofdpersonage, staat op de eerste rij wanneer hij getuige is van een vrouw die zichzelf het leven ontneemt door op de spoorweg te gaan staan. Die traumatiserende gebeurtenis heeft een groot effect op hem en haalt een onverwerkt drama van een verongelukte vriend terug naar boven … Op de koop toe hangt er ook de  dreigende sluiting boven zijn hoofd van de boekenwinkel die hij van zijn vader erfde.

In het midden van al die miserie duikt plotseling de tiener Regina op, die voor Simon een lichtpunt lijkt te zijn en een klankbord aan wie hij zijn problemen kan toevertrouwen.

Het verhaal leest erg snel en is filmisch opgebouwd. Het is een wervelwind waarin fragmenten uit het heden afgewisseld worden met flashbacks en waar de lijn tussen droom en realiteit steeds dunner lijkt te worden. Qua tekenstijl was deze strip mijn inziens een topper. Toegegeven, ik ben misschien bevooroordeeld, ik heb namelijk een zwak voor zwart-wit tekenwerk. Maar in “De terugkeer …” geeft het volgens mij echt wel een meerwaarde. Een vrij zwaarbeladen verhaal is volgens mij ook niet gebaat bij een uitgebreid kleurenpalet. Bovenop dat alles is het een erg kwaliteitsvolle uitgave: niet alleen inhoudelijk, maar ook vormelijk als een tastbaar mooie aanwinst voor de boekenkast.

Op een enkeling na heeft deze graphic novel de meesten van ons wel geraakt.
Omdat je er tijdens de eerste leesbeurt doorheen lijkt de vliegen, loont het de moeite om hem nog eens te herlezen om zo de gemiste details op te pikken. Bovendien, zelfs als je het niet doet om clues naar de plot te vinden, dan doe je het zeker wel om stil te staan bij de tekeningen die bij momenten grafisch sterk zijn opgebouwd. Voor sommigen was de strip misschien zelf iets té snel uit en mocht hij wat dikker en uitgebreider zijn. Een opmerking vanuit de groep was dat buiten Simon de andere personages niet erg zijn uitgediept. Voor anderen was dat minder een struikelpunt: het verhaal is vooral een subjectieve weergave over wat er zich in Simons hoofd afspeelt. Wij kijken dus mee door zijn ogen.

Misschien wordt de honger van onze stripclubbers naar meer gestild in het najaar, want dan loopt de productie van de film gebaseerd op deze graphic novel ten einde. Het verhaal van Simon, z’n vrouw, Regina en anderen is zo mee te beleven in live-action. Ik ben alvast erg benieuwd of dat medium erin zal slagen de strip te evenaren of zelfs te overtreffen. De andere stripclubbers nodig ik alleszins uit om de verfilming samen te gaan kijken – of het nu tegelijkertijd ook voetbal is of niet.

Volgende bijeenkomst in Bibliotheek Zuid: donderdag 8 december om 18 uur.

Gelezen en goedgekeurd: graphic novels ‘De aankomst’ – Shaun Tan en ‘De terugkeer van de wespendief’ – Aimée De Jongh.

Kunstbrug library sessions Jazzcombo & klassieke zang (za. 26/11)

Wandtattoo_Jazz_einzel
De Kunstbrug library sessions: Jazzcombo & klassieke zang wordt op zaterdag 26 november 2016 georganiseerd in de Afdeling Muziek en Film van bib Zuid. De optredens zijn gepland van 15 tot 16 uur, de toegang is gratis en iedereen is welkom.
Het optreden is een combinatie van de muzikale en zangvaardigheden van de leerlingen van de Academie de Kunstbrug Gent.

Het jazzensemble onder leiding van Sergio Biffi bestaat uit Astrid Dhoore & Mingtje Wang (zang), Jef Heylens & Noa Mortier (saxen), Laura Burgelman (piano), Andreas Schepens (gitaar), Evelyne Verhellen (bas) en Willem Dhaese (drums).
Ze brengen ‘Bilan’ van Tourist LeMC, ‘Song for my father’ van Horace Silver, ‘Why don’t you do right?’ van ‘Kansas Joe’ McCoy en ‘Liquid spirit’ van Gregory Porter.
De voorkeur van de deelnemers uit de bibliotheekcollectie gaat naar de kerstcd van Michael Bublé.

Eline Dhaene en Eline D’Hooge (zang), Liesa Van de Voorde (sax), Sebastiaan Bijnens (gitaar), Thomas De Smedt (piano), Pieter Van Puymbroeck (bas) en Willem Dhaese (drums) vormen het jazzcombo van Mathias Van de Wiele.
Op hun programma staat ‘Black Hole Sun’ van Soundgarden, ‘Jump Monk’ van Charles Mingus, ‘Masterblaster’ van Stevie Wonder en ‘Red Baron’ van Billy Cobham.
Tot de favorieten uit de bibliotheekcollectie behoren:
– ‘Graceland’ van Paul Simon, ‘Harvest’ van Neil Young en ‘Foxtrot’ van Genesis
– ‘Lost in the dream’ van The War on Drugs en ‘Rktkn “1’ van Raketkanon
– ‘The Art of The Trio Volume 3: Songs’ van Brad Meldhau en ‘The Stixx’ van Jaga Jazzist – ‘The Köln concert’ van Keith Jarrett en ’21’ van Adele
– ‘Ziggy Stardust’ van David Bowie en ‘Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band’ van The Beatles

De nummers ‘Who am I’, ‘Peter, Peter’, Neverland’ (ensemble), ‘There’s a place for us’, ‘Piccola serenata’, ‘My name is Barbara’, ‘I hate music’ en ‘The wrong note rag’ (ensemble) behoren tot het repertorium van de leerlingen zang Myrte, Dara, Fleur, Ksenija, Elien, Elise, Jana, Eefje, Patricia, Elke, Chiara en Céline.

Philippe Paelinck

 

 

 

 

 

Kunstbrug library sessions Jazzcombo & klassieke zang (za. 26/11)

Wanderlust: treklust, reislust, reiskoorts

 

oude-wegenHet Duitse woord Wanderlust vertaalt Van Dale als ‘reislust, treklust’: een sterk verlangen te reizen of reiskoorts. Het woord verwijst zowel naar de eenvoudige beweging van het wandelen als naar een eeuwenoude cultuurhistorische betekenis die staat voor een brede blik op de wereld, het landschap en de natuur.

In een keuzelijst belichten we verschillende aspecten van dit onderwerp zonder volledig te kunnen zijn: een filosofische gids door Frédéric Gros met onder anderen Nietzsche, Rousseau, Thoreau en Kant;  een recente vertaling van de Odyssee door Patrick Lateur; De oude wegen door Robert Macfarlane; het oeuvre van antropoloog en filosoof Ton Lemaire; Over een voettocht door de kou door regisseur Werner Herzog; de liederencyclus Winterreise van Franz Schubert; de schilderijen Caspar David Friedrich; het jeugdboek De omhelzing door David Grossman en boeken over de middeleeuwse pelgrimsroutes…

De voorbije weken toonde Canvas de reportagereeks Wanderlust waarin de Pools-Vlaamse filosofe Alicja Gescinska praat met filosofen, kunstenaars, schrijvers en wetenschappers. De reeks is via de canvaswebsite nog steeds volledig te bekijken.

Tot slot een relativerende noot van Rosalinde en Jacques over reizen in As you like it door William Shakespeare, vertaald door Willy Courteaux (p.805).

‘Rosalinde: Een globetrotter! Dan heb je warempel reden genoeg om zwaarmoedig te zijn. Ik vrees dat je je eigen land verkocht hebt om dat van anderen te zien; veel gezien hebben en niets bezitten staat gelijk met rijke ogen hebben en arme handen.

Jacques: Wel, ik ben rijk geworden aan ervaring.

Rosalinde: En je ervaring maakt je zwaarmoedig. Ik zou liever een nar hebben die me vrolijk maakt dan ervaring die me treurig maakt; en er dan nog voor op reis gaan ook!’

 

Charlotte Vandamme, bibliothecaris contentdiensten en medewerker non-fictieafdeling

Wanderlust: treklust, reislust, reiskoorts

Library sessions: Heather Grabham & Erwin Libbrecht (za. 12/11)

20160806_do_libbrechtgrabham

Het folk duo Heather Grabham & Erwin Libbrecht is op zaterdag 12 november te gast in de Afdeling Film en Muziek van bib Zuid. Het intiem optreden is gepland van 15 tot 16 uur en de toegang is gratis.

Erwin zingt tijdens de library session en speelt gitaar & banjo; Heather zingt en speelt mondharmonica & tin whistle.
Het repertoire bestaat uit liederen van artiesten die voor hen belangrijk zijn, gaande van Norah Jones, Derroll Adams tot Ierse, Engelse en Schotse traditionele muziek. Het criterium voor de selectie van de nummers is dat ze die graag horen!

Grabham en Libbrecht zijn beiden via hun ouders in de muziek terechtgekomen. De ouders van Heather zijn actieve muzikanten en bekend binnen de Engelse folkscene. Ze kreeg als het ware de folkmuziek met de paplepel binnen. De ouders van Erwin zijn eerder passief met muziek bezig, maar hebben hem wel de liefde voor het zingen bijgebracht.

Erwin Libbrecht is uitgegroeid tot een van de pioniers van de Vlaamse folk revival.
De hele en lange geschiedenis met Kadril is het belangrijkste in zijn muzikale loopbaan: gaande van concerten op grote festivals zoals Dranouter tot een vol sportpaleis voor Nekka.
Daarnaast zijn het samen met Heather oprichten van de band Faran Flad en de samenwerking met onder andere Patrick Riguelle, Eva De Roovere en Lais grote momenten in zijn carrière.
Dit jaar wordt 40 jaar Kadril gevierd en dat op zich is grote belevenis: de groep treedt terug samen op met Patrick Riguelle en Eva De Roovere!

De platenfirma Wild Boar Music werd in 1998 opgericht door Erwin Libbrecht en werd snel het grootste folklabel in Vlaanderen met uitschieters zoals Lais, Kadril, Ambrozijn en Fluxus. In totaal en tot nu toe heeft Wild Boar 131 cd’s uitgebracht.

Favorieten

Bekijk op het Alles Uit De Kast platform Erwins favorieten uit de bibliotheekcollectie.

Philippe Paelinck

Library sessions: Heather Grabham & Erwin Libbrecht (za. 12/11)

Library sessions: Eyemèr (za. 08/10)

Photo taken by JoostVH Photography for Sarah Devreese
Photo taken by JoostVH Photography for Sarah Devreese

Met het optreden van de Gentse singer-songwriter Eyemèr in de Afdeling Muziek en Film van Bibliotheek Zuid start het najaarsprogramma van de library sessions. Door de verhuizing naar de Krook in het voorjaar van 2017 is het de laatste reeks concerten op de huidige locatie. Het optreden is gepland van 15 tot 16 uur en de toegang is gratis.

Eyemèr is het alter ego van de Gentse singer-songwriter Sarah Devreese. Ze houdt van muziek die met weinig tierlantijntjes veel vertelt. Emotionele teksten en subtiele begeleidende melodieën vormen de kern van haar muzikaal werk. Instrumentaal beperkt tot getokkel op de gitaar en met een breekbare stem brengt ze op 8 oktober nummers uit haar eerste langspeler ‘Temporarily Colourblind’, die eenzelfde melancholische sfeer scheppen als Daughter, Waxahatchee en Angel Olsen.

Sarah begon gitaar te spelen rond haar vijftiende. Rock en punk waren toen de enige muziekgenres waar ze naar luisterde en haar droom was om zelf gitarist te worden in zo’n soort muziekgroep. Na enige tijd begon ze ook mee te zingen maar als ze gitaar speelde zag ze al snel in dat haar stem meer gemaakt was voor ‘zachtere’ muziek.

Ze speelde enkele jaren in cafés en in 2013-2014 nam ze deel aan de Humo’s Rock Rally, een toen voor haar nog totaal onbekende wedstrijd. Ze was nog heel onervaren  maar de jury liet Sarah, tegen haar verwachting in,  door tot in de finale. Dat parcours heeft haar enorm veel bijgeleerd! Het nummer ‘Can’t you see’ bezorgde haar een selectie in De Nieuwe Lichting van Studio Brussel.

Een belangrijke stap in haar muzikale carrière was het tekenen bij Zealrecords. Daardoor heeft ze een veilige plek in de muziekwereld en dat is niet zo vanzelfsprekend.
In de toekomst wil Eyemèr graag optreden in mooie zalen als support van artiesten waar ze zelf naar opkijkt. Ze heeft al een paar nieuwe nummers geschreven maar een tweede album zal nog een tijdje op zich laten wachten.

Sarah is een fan van kinderlijke tekeningen en maakt zelf ook soms van die krabbelprentjes, vol met imperfecte lijnen of onjuiste verhoudingen.
Anastasia Tasou is een tekenaar waar ze enorm naar opkijkt. Sarah vertelt: “Haar kunst is zo eenvoudig, maar toch uniek. Je weet direct dat het van haar is.
Iets wat ze laatst postte op haar instagram, sprak me aan:
‘How to be good at drawing’:
Step 1: get a pen/ pencil and paper
Step 2: draw
Step 3: now you are good at drawing.
Het klinkt misschien simplistisch, maar voor mij draait het om ‘maken wat je wil maken’. Er zijn geen echte regels voor het maken van goede kunst. En dat geldt voor om het eender welke kunst: muziek, poëzie, schilderijen,..!”

20160525_do_eyemer-artwork-zealcdee052

Favorieten

Bekijk op het Alles Uit De Kast platform haar favorieten uit de bibliotheekcollectie.

Muziek

De muzikale voorbeelden van Eyemèr komen uit allerlei uiteenlopende genres. Wat ze meestal gemeenschappelijk hebben is ‘een donker randje’. Het is muziek met een boodschap. Muziek die haar iets doet: of het nu eenvoudig of heel complex klinkt, het zijn nummers die altijd haar hart veroveren. Het mag natuurlijk ook al eens iets vrolijk zijn, maar meestal is Sarah aangetrokken tot weemoed.

Een reeks namen uit haar uitgebreide cd-collectie:

Pearl Jam en Eddie Vedder, the Cure, the Smiths en Morrissey, Nirvana, Joy Division, Radiohead, Pixies, Black Sabbath, Fleetwood Mac, the Libertines,  David Bowie, The War on Drugs, Daughter, Illuminine, the National, Alt-j, Mogwai, Agnes Obel, Bon Iver, Brand New, the XX, Isbells, Bombay Bicycle Club, Julien Baker, Girlpool, Waxahatchee, Soko, La Dispute, Flatsound, Hammock, the Vaccines, Jack White en the White Stripes, Rage against the Machine, Zornik, Paramore, 30 Seconds to Mars, Linkin Park, Placebo, Young Guns, You me at six, a Day to remember, Architects, Neck Deep,…

Boeken

Anne Frank – Het achterhuis
Linda Olsson – Herinnering aan de liefde
Brené Brown – De kracht van kwetsbaarheid
Manu Keirse – Zie de mens
Naema Tahir – Gesluierde vrijheid
Marie Bamutese – Overleven met de dood
Edward Gorey – Doubtful Guest
Tolstoj – Anna Karenina
Riadh Bahri – Depressief? Loser!
Ransom Riggs – Miss peregrine’s home for peculiar children (en de volgende boeken)

Films

The perks of being a wallflower
Tomboy
Boys don’t cry
The girl, who leapt through time
The curious case of Benjamin Button
Into the wild
Control (over het leven van Ian Curtis/joy division)
The boy in the striped pyjamas
Almost famous
The theory of everything

Volg Eyemèr op facebook en bezoek de website.

Philippe Paelinck

Library sessions: Eyemèr (za. 08/10)

Belezen Wetenschappers In Vooruit – aflevering 9

index (2)

Op dinsdag 21 juni 2016 interviewde Pat Donnez UGent-wetenschappers Sabine Van daele (UZGent, kinderlongarts), Martine Lejeune (Vakgroep vertalen, tolken, communicatie; filosofe) en Myriam Van Winckel (UZGent, kinderarts maag-, darm- en leverziekten) over hun favoriete literaire werken.

Sabine Van daele kiest voor de succesvolle klassieker Oorlog en terpentijn (2013) van de Vlaamse schrijver Stefan Hertmans omdat er voor haar als “rasechte Gentse” talrijke herkenningspunten in de roman zijn van het Gent van 100 jaar geleden. Bovendien is ze enthousiast over de prachtige taal (“een schat aan oude woorden”) en de zintuiglijke verwoording in een mix van geuren en kleuren (“synesthesie”). Het portret van Hertmans’ grootvader als een van de vele illustraties in het boek herinnert haar ook aan een persoonlijk familieverhaal van haar man.

Vervolgens licht Van daele haar tweede roman toe, Een geweer, een koe, een boom en een vrouw (2014) van de Israëlische schrijver Meir Shalev, die zich afspeelt in een Israëlische landbouwkolonie. Hoewel het boek een verhaal is van de wraak en wreedheid van de natuur en het lot van de mens, is het toch voor haar een warm en genuanceerd familieboek met een heel mooie beeldspraak (symboliek).

Martine Lejeune houdt een vurig pleidooi voor de experimentele roman Wittgenstein’s mistress (1988) van de Amerikaanse schrijver David Markson. Het hoofdpersonage, een schilderes, schrijft in een “verscheurende eenzaamheid” (nvdr: als de laatste mens op aarde) haar memoires niet in de vorm van een verhaal maar in de vorm van een lang gedicht (“losse zinnen”) die heel sterk doen denken aan de Amerikaanse modernistische dichter Ezra Pound en zijn Imagism (nvdr: bv. gebruik van precieze, objectieve beelden in de poëzie).

Ook haar volgende keuze is een bijzonder werk: de novelle Der Spaziergang (1917) van de Zwitserse schrijver Robert Walser. Lejeune noemt het een “lang gedicht”, “het stilste gedicht in het Duits” dat zowel hilarische passages als morele kwesties bevat. In 2015 verscheen voor het eerst de (nvdr: overigens niet altijd foutloze) vertaling in het Nederlands onder de titel De wandeling met een prachtig nawoord-essay van de Duitse schrijver W.G. Sebald waarin hij Walsers stijl karakteriseert als “de unieke doldgedraaidheid van zijn formuleringskunst”.

Myriam Van Winckel verrast met een eerste fictieboek voor de jeugd (vanaf 10 jaar) Brieven aan niemand anders (1996) van de Nederlandse schrijver (ook arts) Toon Tellegen. Het boek bevat absurde dierenverhalen vol poëzie (nvdr: Tellegen schreef ook gedichten voor volwassenen). Van Winckel leest een fragment voor over de fijnzinnige communicatie tussen de eekhoorn en de olifant.

Ten slotte kiest Van Winckel voor de roman Le rapport de Brodeck (2007; vertaald in het Nederlands: Het verslag van Brodeck (2008)) van de Franse schrijver Philippe Claudel: het relaas door Brodeck over een vreemdeling, De Anderer, in een dorp na de tweede wereldoorlog. Naast de uiteindelijke moord (“l’Ereigniës” genoemd in het verhaal; nvdr: Das Ereignis betekent in het Duits de gebeurtenis) op De Anderer wijst Van Winckel op de veelgelaagdheid van de roman: het ondergaan van de vernederingen, het vijanddenken, het motief en de lafheid van de moord en het leren nuanceren door het lezen van Le rapport de Brodeck.

Joël Neyt, bibliotheekmedewerker voor de Literatuurafdeling, Stedelijke Openbare Bibliotheek Gent

Belezen Wetenschappers In Vooruit – aflevering 9