Een grote dag voor de kleine Cervantes 2016

DKC-logo-PRINT

Een verslag van onze stagiaire

De kleine Cervantes is een jeugdliteratuurprijs die dit jaar aan zijn 18e editie toe was. Voor jongeren is 18 jaar een belangrijke leeftijd om te bereiken maar ook voor deze wedstrijd. Het is dan ook speciaal voor deze editie dat Carll Cneut, de bekende Gentse tekenaar een nieuw logo heeft ontworpen voor, en van, de kleine Cervantes. Ik moet eerlijk toegeven dat ik op voorhand niets afwist van het bestaan van deze prijsuitreiking, maar ik ben heel blij dat ik de kans gekregen heb om het mee te maken.

Het slotdebat dat gehouden werd op donderdag 21 april 2016 stond helemaal in het teken van Miguel de Cervantes, de beroemde schrijver. Hij is 400 jaar geleden overleden op 23 april en daar konden ze bij deze wedstrijd niet zomaar aan voorbijgaan. De presentatoren, Igor (18 jaar) en Robbe (13 jaar) kwamen dan ook het podium opgereden op hun denkbeeldige paarden als Don Quichot en zijn trouwe knecht Sancho Panza. Daarmee was de toon meteen gezet. Het presentatieduo zorgde de hele dag voor een ontspannen sfeer waarin iedereen zich vrij voelde om zijn mening te uiten en waar zeker al eens gelachen kon worden.

Ik vind het jammer om te moeten zeggen dat ik niet de kans gekregen heb om de genomineerde boeken op voorhand te lezen. Nu ik iedereen er zo enthousiast en eerlijk over heb horen praten heb ik des te meer zin om dat zo snel mogelijk te doen. De boeken waarover gediscuteerd werd en waarvan de auteurs allen hoopten om deze mooie prijs in handen te krijgen waren:

Vijf boeken met heel uiteenlopende thema’s, waarover iedereen het eens is dat ze zeker de moeite waard zijn. Hier en daar werd wel eens een minpuntje vermeld maar niets dat afbreuk doet aan de unanieme mening dat deze auteurs stuk voor stuk trots mogen zijn op het werk dat zij geleverd hebben.

Alle juryleden, niemand minder dan 120 studenten van 7 middelbare scholen in Gent uit de eerste graad, hadden zich ingezet om deze boeken te lezen en te beoordelen. Voor elk boek afzonderlijk hebben ze leessessies en workshops gevolgd waarin zij op actieve wijze probeerden de boeken te begrijpen. Het resultaat hiervan waren prachtige foto’s die de verhalen uitbeelden en geprojecteerd werden alvorens elk boek besproken werd. Ook quotes van favoriete stukken of gedachten over de boeken waren verzameld. Hieruit werden er telkens 5 gekozen door Don Quichot, “volledig op toeval berustend”, al hoorde je hem regelmatig twijfelend mompelen en zag je hem naar een volgende quote grijpen alvorens er echt een te kiezen. De schrijvers van de quotes kregen de kans om hun mening te delen tijdens een gesprek op het podium maar ook het publiek mocht zich laten horen. Dit leidde tot leuke, openhartige betogen over de boeken waar de auteurs geboeid naar luisterden.

Na dit alles kregen de leerlingen de kans om te beslissen wie de uiteindelijke winnaar van de kleine Cervantes 2016 zou worden. Om de spanning te vergroten werd de uitslag pas bekend gemaakt na de middagpauze. Dan was het eindelijk zover. De bekendmaking van de winnaar door de Schepen van Cultuur Annelies Storms. Na een korte speech om iedereen die meewerkt aan de organisatie van deze dag te bedanken kregen we eindelijk de uitslag te horen. Tromgeroffel werd vervangen door klappende handen en stampende voeten en de winnaar van de kleine Cervantes 2016 is … Anna Woltz met haar jeugdroman ‘Honderd uur nacht’. Luid applaus barstte los en de blijdschap en opluchting waren te lezen op het gezicht van de auteur toen zij naar voren liep om haar unieke prijs in ontvangst te nemen.

Nu de spanning eraf was, werd het tijd om wat meer te weten te komen over auteurs die deze mooie boeken geschreven hebben. Ze werden allen uitgenodigd op het podium, na een interview met de winnares, om vragen uit het publiek te beantwoorden. Zo kwamen we onder andere te weten hoelang ze erover gedaan hadden om de boeken te schrijven, hoe ze op het idee van een verhaal komen en op welke manier ze besluiten welke titel het boek zal meekrijgen. Voor elke schrijver was er een heel ander proces aan de publicatie vooraf gegaan maar allen waren ze zeer tevreden met het eindresultaat. Nog meer nu ze ook gehoord hadden hoe enthousiast de jongeren waren na het lezen van de boeken. Een dag als deze vol spanning, gebabbel en leerrijke maar vooral leuke discussies werd natuurlijk afgesloten met een drankje en de kans om je boeken te laten signeren.

Dit alles werd mogelijk gemaakt door de Cultuurdienst Stad Gent, in samenwerking met Bibliotheek Gent en de Kopergietery. Ik hoop dat zij dit nog vele jaren willen organiseren en nog vele jonge lezers kunnen bereiken want de uitreiking van de kleine Cervantes moet je gewoon eens kunnen meemaken.

Kaatje Geys, Stagiaire Bibliotheek Zuid

Een grote dag voor de kleine Cervantes 2016

Debatteren en jureren

De slotdag van de kleine Cervantes

cervantesdebat

De kleine Cervantes is een Gentse literatuurprijs die door leerlingen uit de eerste graad van de middelbare school wordt uitgereikt sinds 1999. De leerlingen van de deelnemende scholen kunnen zich hiervoor vrijwillig inschrijven. Onder leiding van de leerkracht vormen de scholieren kleine jury’s van maximum 10 personen. Elke leerling leest vervolgens de boeken op de shortlist en bespreekt ze in de jurygroep. Om het Cervantes-jaar af te sluiten, volgt het slotdebat in de Kopergietery, waar alle deelnemende scholieren en auteurs op aanwezig zijn. Uiteindelijk stemmen de scholieren welk boek de felbegeerde kleine Cervantes-prijs mee naar huis mag nemen.

Met een jeugdig enthousiasme stap ik op donderdag 30 april, samen met mijn medestagiair Hannes, door de lege straten van een langzaamaan ontwakend Gent. Onze bestemming op deze zonnige donderdagochtend? Het Gentse kinder- en jeugdtheater Kopergietery. We kregen namelijk de eer om er aanwezig te zijn op het slotdebat en de uitreiking van de kleine Cervantes-prijs. Aangezien ik nog nooit eerder op een prijsuitreiking ben geweest, sta ik te popelen om te zien hoe deze dag zal verlopen!

Meneer Cervantes

Wanneer ik na mijn verkwikkende wandeling de zaal betreed, kan ik mijn ogen niet geloven. Op het toneel zit een jongeman in een van de zetels, zijn gezicht in een krant gedrukt. Igor, de zeventienjarige knaap, presenteert al voor de derde keer de prijsuitreiking. Hij kruipt daarvoor telkens weer in de rol van ‘meneer Cervantes’, wat voor een hoge entertainmentwaarde zorgt voor de jonge scholieren. Aan de linkerkant van het podium brengt een oude, afgeleefde piano een warm en huiselijk gevoel in de zaal. Bovenop de piano prijkt niets minder dan de kleine Cervantes-prijs, een prachtige tekening van illustrator Carll Cneut!

Na een kort welkomstwoord van meneer Cervantes, is het tijd voor het slotdebat. Daarbij valt elk boek ten prooi aan een geanimeerde discussie, waarbij telkens enkele leerlingen op het podium mogen komen om hun mening te vertellen. Ook enkele jongeren uit de zaal mogen tijdens het debat aan het woord komen. Elk debat start met een zelfgemaakte trailer van een van de boeken op de shortlist. Die trailers, gemaakt door de leerlingen zelf tijdens een workshop in de Kopergietery, geven de korte inhoud van elk boek op een mooie, visuele manier weer. Verder gebruikt meneer Cervantes bij de start van elk debat ook quotes die de leerlingen op voorhand over het boek moesten schrijven, om zo het gesprek op gang te brengen. De auteurs, die op de eerste rij zitten, luisteren de hele tijd gebiologeerd naar de opmerkingen van de scholieren.

Aanvankelijk zijn de jonge juryleden wat timide, maar tijdens de bespreking van het derde boek barst de zaal echt los. Opvallend is wel dat de scholieren voornamelijk positieve commentaren naar voren brengen. Organisatrice Annie Lens is verbaasd: ‘Normaal gezien zijn ze veel feller. De vorige jaren vielen er altijd wel een paar stekende opmerkingen, maar dit jaar zijn ze enorm braaf’. Dit jaar kwamen er ook minder scholieren opdagen. ‘Een grote groep kon niet komen wegens een andere klasuitstap. Daardoor zijn er, van de 140 jongeren die de boeken hebben gelezen, vandaag slechts een 90-tal aanwezig.’

Snijdende spanning

Na de intense debatten is het tijd voor de geheime stemmingsronde. Alle auteurs en andere genodigden moeten prompt de zaal verlaten zodat de jonge juryleden de winnaar kunnen kiezen. En wat doe je als je angstvallig op de uitslag zit te wachten? Gaan eten, natuurlijk! Tijdens het middagmaal trachten de genodigden  tussen het kauwen door te gokken welke boeken in de top drie zullen belanden. Na heel wat heen en weer gekeuvel, raken de meeste genodigden het erover eens: de koplopers zijn zonder twijfel ‘Kieuw’, ‘Ule’ en ‘Iedereen bleef brood eten’. Vooral ‘Ule’, het boek van Marc de Bel, kan op veel sympathie rekenen. Na de stemmingsronde mogen ook de leerlingen hun boterhammetjes gaan oppeuzelen vooraleer de winnaar bekend wordt gemaakt.

Na het overheerlijke middagmaal begeven alle aanwezigen zich terug naar de zaal om vol ongeduld te wachten tot schepen van Cultuur Annelies Storms arriveert. Na een zenuwslopend kwartiertje verschijnt ze eindelijk op het toneel. Even klinkt er wat gegiechel in de zaal, wanneer de schepen op de rode bank naast meneer Cervantes gaat zitten. Haar broek heeft namelijk exact dezelfde kleur als de bank, waardoor het geheel er wat komisch uitziet. Ook ondervindt ze wat problemen met de microfoon, waarvan de draad net te kort valt. De schepen begint met haar speech, waarbij ze de scholieren feliciteert met hun inzet. Dan is het, eindelijk, tijd voor le moment suprême. Samen met presentator Igor voert schepen Storms de spanning enorm op. Ze dralen, draaien gezellig rond de pot en moedigen ook de leerlingen aan om op de vloer te stampen om de spanning zo naar een ongezien hoog niveau te tillen. Alle auteurs, de arme stakkers, zitten ondertussen vol stress en met bange ogen te wachten op het verdict. En de winnaar is… Tromgeroffel… Marc de Bel met ‘Ule, ik was veertien in 1914’!

De veteraan

Het gezicht van Marc de Bel bij het horen van zijn naam is een waar plaatje. De gerenommeerde schrijver is zichtbaar geëmotioneerd en kan zijn vreugde dan ook moeilijk inhouden. ‘Het doet echt deugd’, glundert de Bel. ‘Ik schrijf nog niet zo lang boeken voor kinderen van deze leeftijd, dus deze prijs is een hele eer voor mij.’ Na zijn overwinning volgt, zoals het hoort, een interview met de winnaar. Meneer Cervantes krijgt de eer al zijn prangende vragen op Marc de Bel af te vuren. Op het einde van het interview kondigt de Bel aan dat er op 20 september een vervolg komt op zijn winnende boek. Het tweede boek zal ‘Mette’ heten. ‘Daarmee zit ik al aan mijn 150ste boek’, lacht de schrijver. De aankondiging kan op heel wat enthousiasme rekenen, want de Bel krijgt meteen een oorverdovend applaus van de hele zaal.

Het interview is nog maar net voorbij, wanneer de jonge juryleden de kans krijgen om alle auteurs vragen te stellen. De auteurs nemen voor deze vragenronde plaats op het podium. Meteen zie ik overal in de zaal handjes omhoog schieten. Vooral Linda Dielemans, de schrijfster van Zomerwoud, krijgt een regen van vragen over zich heen. De kersverse schrijfster geniet duidelijk van het hele gebeuren en antwoordt op heel wat vragen dat ze dit alles ‘behoorlijk gaaf’ vindt. Wanneer het vragenuurtje erop zit, is het tijd om een handtekening te bemachtigen bij de auteurs. Het startschot daarvoor is nog maar net gegeven, of de scholieren stormen op de auteurs af. Eventjes barst er een ware chaos los in de zaal. Ook presentator Igor wordt compleet bedolven onder de aandacht en poseert voor tientallen selfies. Wanneer alle handtekeningen uitgedeeld zijn en de rust terugkeert in de Kopergietery, is het tijd voor een laatste drankje in de bar. Met een appelsapje in de hand en de handtekening van Marc de Bel in mijn broekzak, neem ik afscheid en stap ik met een glimlach terug naar de bibliotheek.

Ook geïnteresseerd om mee te praten over de boeken van de kleine Cervantes? Dan kan je altijd terecht op hun Facebookpagina! Leerkrachten kunnen contact opnemen met Annie Lens, projectmedewerkster WOCK. De kleine Cervantes wordt georganiseerd door WOCK (Werken aan Onderwijs, Cultuur en Kunst), in samenwerking met de Bibliotheek Gent en de Kopergietery.

Emma Delhaise, stage journalistiek (Arteveldehogeschool)

Debatteren en jureren

‘Kelderkind’ van Kristien Dieltiens wint De kleine Cervantes 2014

Op donderdag 24 april vond in de Kopergietery het slotdebat plaats van de Gentse jeugdliteratuurprijs De Kleine Cervantes 2014. Een échte literatuurprijs voor én door jongeren:
Voor deze 16de editie waren er zo’n 130 enthousiaste leerlingen aanwezig van 7 Gentse scholen. Elke leerling had vooraf per boek een quote (mening, vraag, citaat, …) neergeschreven. Tijdens het debat werden de boeken telkens ingeleid door een zelfgemaakte trailer (klik hier voor de filmpjes) en daarna werden er vijf quotes uitgekozen door de 15-jarige presentator Igor. De leerlingen die de quote hadden geschreven werden op het podium geroepen om in het gezellige decor te praten over het boek. Ook vanuit de zaal konden de jongeren deelnemen aan het debat, terwijl de auteurs op de eerste rij meevolgden.

De shortlist (voor meer info: klik op de titel)

Na de middag was het grote moment aangebroken… de bekendmaking van de winnaar. Het boek Kelderkind werd met luid applaus bekroond. Het is een fascinerend tweestemmig historisch verhaal geïnspireerd op het raadselachtige leven van Kaspar Hauser.

De schrijfster kreeg de prijs uit handen van schepen van Onderwijs, Opvoeding en Jeugd Elke Decruynaere. De prijs was ook dit jaar een in opdracht gemaakte tekening van de wereldwijd vermaarde (en in Gent wonende) illustrator Carll Cneut. De tekening werd ook gebruikt voor de affiche en als aandenken voor de jongeren.

Op het einde van deze geweldige dag mochten de jongeren de aanwezige auteurs interviewen en hun boeken en affiche laten signeren.

Op naar volgend jaar!

“De kleine Cervantes – Jeugdliteratuurprijs” is een initiatief van WOCK (Werken in Onderwijs aan Cultuur en Kunst) i.s.m. de Openbare Bibliotheek Gent en de Kopergietery.

‘Kelderkind’ van Kristien Dieltiens wint De kleine Cervantes 2014

James blogt de bib: de Kleine Cervantes

De Kleine Cervantes is de jeugdliteratuurprijs van de Stad Gent, waarvan de winnaar gekozen wordt door een jury van twaalf- tot veertienjarige jongeren. Elke Gentse secundaire school kan zich inschrijven voor het project en mag een jurygroep van tien leden samenstellen. Onder begeleiding van een leerkracht lezen zij vervolgens de genomineerde boeken en gaan ze op school de discussie aan om uit te maken welk boek ze het beste vinden.

James Huys

De Kleine Cervantes wordt al sinds 1999 georganiseerd door WOCK (Werken aan Onderwijs, Cultuur en Kunst), in samenwerking met de Bibliotheek Gent en de Kopergietery. Het project steunt in feite op drie grote pijlers. Het leesplezier en de liefde voor literatuur aanwakkeren staan op de eerste plaats maar het is ook belangrijk dat de jongeren met elkaar praten en debatteren over de gelezen boeken en er ten slotte een leesverslag over schrijven. In februari en maart konden de juryleden ook deelnemen aan workshops in de Kopergietery, waarbij ze zelf korte trailers opnamen over de boeken op de shortlist. “We wilden de jongeren tonen dat literatuur meer is dan in een hoekje zitten en een boekje lezen. Omdat de Kopergietery mede-organisator is van de Kleine Cervantes, leek het ons zo vanzelfsprekend om daarrond workshops te geven”, legt Annie Lens van WOCK uit.

Ik ging vervolgens zowel een workshop als een leesbijeenkomst op een van de scholen volgen. Een verslag!

Regen en ‘Rotmoevie’
Op een regenachtige donderdagmiddag, terwijl de wind de regendruppels in mijn gezicht doet slaan, wandel ik naar de Kopergietery. Wanneer ik aankom en de deur naar het keukentje opentrek, merk ik dat ik niet de enige ben die vloekt op het weer. Ik heb hier namelijk afgesproken met Kopergietery-docente Hanne Vandersteene en filmmaker Kenneth Michiels, die voor het tweede jaar op rij de workshops voor de Kleine Cervantes verzorgen en op dit moment snakken naar een beetje zonlicht. Kenneth vertelt. “We wilden vandaag aan de slag gaan met het boek ‘Rotmoevie’ van Marian Desmet maar zoals je op de cover kunt zien, ademt heel dat verhaal een zonovergoten sfeertje uit. Het is volgens mij een heel tof boek om een trailer voor te maken maar nu het zo regent, gaan we onze vooropgestelde plannen toch moeten weggooien. Op zich is dat niet zo een probleem want het is de bedoeling dat de jongeren straks zelf met ideeën komen. Wat dat betreft zijn wij er zeker niet om hen in het gareel te houden. Integendeel, we gaan ze juist loslaten en veel vrijheid geven om de inhoud van die trailer volledig zelf in te vullen. Wij zijn er om hen te helpen, hier en daar bij te sturen en de uiteindelijke kwaliteit te waarborgen.”

Terwijl de regen genadeloos verder tikt tegen de ruiten, komen de leerlingen van het Atheneum Wispelberg het keukentje binnengelopen. Dit groepje twaalf- tot veertienjarigen zal vandaag worden omgevormd tot een volwaardige filmcrew. Annie Lens legt uit waarom er met de Kleine Cervantes net op die leeftijdscategorie wordt gemikt. “Zestien, zeventien jaar geleden, toen we van start zijn gegaan met de Kleine Cervantes, bestonden er maar heel weinig initiatieven rond literatuur voor die leeftijdsgroep. Het zijn ook jongeren die net het middelbaar inrollen en boeken lezen vaak als iets stom gaan beschouwen. De Kleine Cervantes kan helpen om die groep te laten verder lezen. Ik herinner mij nog een jongen die een aantal jaren geleden meedeed. Die zei mij: ‘ja madam, ik heb van mijn leven nog nooit een boek gelezen, en nu heb ik er opeens zo veel gelezen en ik ga nog lezen, hoor!’ Zoiets is ongelofelijk wijs om te horen.”

Geen BBC-studio
Terug naar de workshop! Wanneer iedereen zich in een cirkel op de grond in de spiegelzaal heeft neergezet, gaan Hanne en Kenneth van start. Voor ze gaan filmen, moeten de juryleden eerst een aantal scènes uit het boek kiezen die ze graag in beelden willen omzetten. Daarbij zoeken ze vooral naar scènes met niet te veel spectaculaire acties of dialogen in. “Normaal gezien heb je bijna een dag nodig om één minuut film te maken met een ervaren filmcrew”, leggen Hanne en Kenneth uit. “We maken de jongeren dus al van bij het begin duidelijk dat we hier geen BBC-studio ter beschikking hebben. Maar dat snappen ze wel direct, hoor. Ze weten vrij snel dat ze het simpel moeten houden en geen scènes moeten kiezen met een helikopter en een parachutist in.”
Nadat er zo een vijftal haalbare scènes naar voren zijn gekomen, stellen de twee docenten hun filmploeg samen. Ze duiden een regisseur aan, een camera-assistent, een geluidsman, en ga zo maar door. Wanneer Hanne plots vraagt wie er graag wil acteren, zie ik hoe de meisjeshanden onmiddellijk de lucht in vliegen en hoe de jongens zich eerder afzijdig aan de kant houden. Uiteindelijk zijn het Luna en Noah (foto) die, na een rondje typecasting, de rollen van Tabby en Eppo op zich mogen nemen. Terwijl de groep aan de slag gaat met het schrijven van de scenario’s en de screenplays, kan ik Luna even strikken voor een interview. Ik vraag haar of ze ‘Rotmoevie’ een goed boek vond. Ze vertelt. “Het is perfect. Toen ik het las, dacht ik al: ‘hier kun je een mooie film van maken’. Voor mij was het ook vanzelfsprekend om mijn hand op te steken toen Hanne vroeg wie er wou acteren, want ik doe dat echt heel graag!” Tijd dus om de eerste scènes in te blikken!

“Bol het af!”
Wanneer we met zijn allen naar buiten stappen, zien we dat het gestopt is met regenen. Hoewel de zon zich nog altijd halsstarrig achter de wolken verschuilt en de ijskoude wind onze handen striemt, is het toch een opsteker voor filmcrew Wispelberg. In de eerste scène moet Noah namelijk een liftende Eppo spelen. Terwijl hij met een kartonnen bordje (‘Paris’) aan de kant van de weg staat en regisseuse Selmanur nog wat aanwijzingen geeft, laat Kenneth zijn camera rollen. Wanneer Noah vervolgens met een zodanige schwung in de wagen van Luna stapt en stoer ‘merci, ‘k moet naar Parijs’ zegt, lijkt het alsof de twee al jaren op een filmset rondlopen. “Je moet gewoon jezelf zijn, echt lastig is dat niet. Ik heb al moeilijkere dingen gedaan”, klinkt het dan ook achteraf bij een zelfverzekerde Noah.
Toch staan niet alle juryleden te springen om voor een camera te staan, vertellen Hanne en Kenneth. “De meeste van die jongeren hebben nog nooit geacteerd dus aanvankelijk moeten ze zeker een drempel overwinnen. Maar vaak zie je er ook openbloeien en daar zit voor ons het grote plezier in het geven van die workshops. Ook de feedback die je achteraf krijgt, als de filmpjes getoond worden op het slotdebat, doet veel deugd. Want je hebt een trailer gemaakt met weinig tot geen middelen en toch vinden zowel de jongeren als de leerkrachten als de auteurs van de boeken het eindresultaat echt zalig.”

Terwijl Luna en Noah zich vervolgens voorbereiden om een ruziescène op te nemen, komt Hanne de twee filmsterren nog even toespreken. “Jullie mogen alles zeggen wat God verboden heeft”, vertelt ze hen. Het zijn woorden die hun doel duidelijk niet missen. “Bol het af, fuck you, ik ben het kotsbeu”, roepen ze naar elkaar. Hier en daar beginnen mensen op straat om te kijken maar daar trekken de twee zich weinig van aan. Wanneer we even later naar de theaterzaal verhuizen om de laatste scène te filmen, vertelt Luna me dat ze morgen misschien wel met een beetje keelpijn zal opstaan maar ook dat ze het nog altijd plezant vindt. “Het zou echt cool zijn dat mensen door onze trailer massaal naar de winkel lopen om boeken te kopen.”
Ook Hannelore, Indri en Hannelore hebben genoten van de workshop vandaag. “We vonden het alleen jammer dat wij niet gekozen werden om actrice te zijn. Maar een film maken is sowieso leuk, zeker met toffe mensen als Hanne en Kenneth. En op die manier missen we ook een beetje school”, lachen ze. Wanneer de opnames even later op hun einde lopen en de juryleden naar huis vertrekken, vraag ik aan Hanne of ze tevreden is. Terwijl ze me voorbij wandelt, glimlacht ze. “Ja hoor!”

Tot rust komen
Twee weken later zie ik de filmploeg van het Atheneum Wispelberg terug in het klaslokaal van Sonia De Vlieger, die er als leerkracht Nederlands de leesgroep uit het eerste middelbaar begeleidt. Net als Annie Lens van WOCK benadrukt De Vlieger dat het leesplezier voorop staat bij de Kleine Cervantes. “Daarom is het zo belangrijk dat de juryleden zich vrijwillig inschrijven voor dit project. Het moet iets vrijblijvend zijn en het mag nooit een verplichting worden”, legt ze uit. Wanneer ze even later de genomineerde boeken op tafel uitspreidt, gaat de groep van start met hun slotdebat. Het is de bedoeling dat de juryleden vandaag drie boeken bespreken. Volgende week, wanneer de overige vier aan bod komen, mogen ze dan hun top drie samenstellen.

Terwijl De Vlieger eerst polst naar wat de groep van de covers vond, blader ik al eens snel door de fiches die de leerlingen moesten invullen over de boeken. Ik pik hier en daar een woordje uit de commentaren mee (‘meeslepend’, ‘emotioneel’, ‘goed geschreven’) en krijg toch de indruk dat de meeste juryleden vrij positief zijn over de gelezen boeken. Het is aan de hand van die fiches dat de jongeren vandaag hun meningen over ‘Rotmoevie’, ‘Kelderkind’ en ‘Malou van de mussen’ naar voren laten komen. Ze spreken onder andere over het gebruik van flashbacks, over de uitdieping van personages en over de mooie beschrijvingen die ze in sommige verhalen hebben gelezen. Het valt mij daarbij trouwens op hoe de meningen verschillen tussen jongens en meisjes. Iets wat mevrouw De Vlieger ook bevestigt. “Soms kan de keuze van een top drie inderdaad beïnvloed worden door het aantal jongens of het aantal meisjes in de groep. Maar ik denk dat het dit jaar vooral tussen ‘Malou van de mussen’, ‘Kelderkind’ of ‘Zwarte zwaan’ zal gaan.”

Dat die drie boeken inderdaad in de smaak vallen, hoor ik achteraf ook, wanneer ik de kans krijg om met enkele juryleden te praten. Omdat de ruit ondertussen openstaat, hoor ik de rest van de schoolkinderen ravotten en roepen op de speelplaats, die in het zonlicht baadt. Ik vraag me plots af of veel leeftijdsgenoten van de juryleden ‘boeken lezen’ niet vreselijk stom vinden, maar dat blijkt heel goed mee te vallen als ik de groep mijn vraag voorleg. “Wij hebben niet echt vrienden die dat stom vinden”, zeggen ze volmondig. Terwijl ik verder luister naar hoe ze vertellen over hun favoriete boeken en schrijvers, merk ik dat dit een groep jongeren is die echt graag leest. Zo vertelt Hannelore me bijvoorbeeld dat ze het lezen nodig heeft in haar leven. “Omdat we met drie kinderen thuis zijn en er overdag dus meestal lawaai is, lees ik mijn boeken altijd ’s avonds voor het slapengaan. Ik vind het leuk om mij te laten meeslepen door een verhaal en zo tot rust te komen. Ik heb dat ook nodig om de stress van de voorbije dag achter mij te laten.”

Op donderdag 24 april wordt het winnende boek aangeduid tijdens een groot slotdebat in de Kopergietery!

Wie samen met andere juryleden wil praten over de genomineerde boeken of leestips uitwisselen, kan altijd terecht op de Facebookpagina van de Kleine Cervantes!

James Huys

Wie is James Huys?

James blogt de bib: de Kleine Cervantes

De kleine Cervantes 2014 zoekt enthousiaste juryleden (12-14 jaar)

De kleine Cervantes – jeugdliteratuurprijs van de Stad Gent wordt jaarlijks toegekend door jongeren van de 1ste graad secundair onderwijs. We gaan opnieuw een spannend leesjaar tegemoet, met een shortlist van stuk voor stuk fascinerende boeken (klik op de titel voor meer info):

Wat moet je weten als je jurylid wil zijn?

Elke Gentse school mag een of meer groepjes van ong. 10 juryleden samenstellen.
Van november t.e.m. maart lees je de zeven boeken van de shortlist, je discussieert erover op school en je maakt een leesverslag. Eind april ga je naar het slotdebat in de Kopergietery, waar ook de auteurs uitgenodigd zijn! De winnaar ontvangt een prachtige tekening van Carll Cneut, en alle juryleden krijgen een presentje.
De winnende boeken van de voorbije jaren vind je hier.

Wil je graag deelnemen? Vraag je leerkracht om zo snel mogelijk contact op te nemen met Annie.Lens@gent.be .

Ook interessant om weten:

De prijs is genoemd naar de Spaanse schrijver Miguel de Cervantes, de schrijver van Don Quichotte (1605), die de eerste echte ‘roman’ zou zijn.
De kleine Cervantes shortlist werd geselecteerd uit de Nederlandstalige jeugdboeken van 2012 door een leespanel met mensen van de bibliotheek, de Kopergietery , WOCK en enkele leerkrachten en jongeren.

De kleine Cervantes 2014 zoekt enthousiaste juryleden (12-14 jaar)

Vuurkraal wint De Kleine Cervantes 2013

prijs BWVuurkraal van Noëlla Elpers wint de 15e editie van De Kleine Cervantes.

Op donderdag 25 april vond in de Kopergietery Rabot het slotdebat plaats van de Gentse jeugdliteratuurprijs De Kleine Cervantes 2013. Er waren zo’n 130 enthousiaste leerlingen aanwezig van 9 Gentse scholen. Elke leerling had vooraf per boek een citaat neergeschreven. De boeken werden telkens ingeleid door een zelfgemaakte trailer en daarna werden er vijf quotes getrokken door de jonge presentator Igor, alias ‘Cervantes de kleine plezantes’. De leerlingen die dit hadden neergeschreven werden op het podium geroepen en mochten in het gezellige decor nog even hun mening uiten over het boek.

De 12- tot 14-jarige lezers waren zeer kritisch, maar vooral eerlijk. Elk boek had zijn voor- en tegenstanders. Enkele uitspraken:

  • “Dit boek brengt zelfs stoere macho’s aan het huilen.”
  • “De tekeningen waren zeker een meerwaarde voor het boek.”
  • “Zelfs na het lezen van het boek dacht ik nog aan het verhaal terug.”

De leerlingen kozen uit 6 geselecteerde boeken:

Na de middag was het grote moment aangebroken… de bekendmaking van de winnaar. Het was een spannende strijd tussen Vuurkraal en Het naveltheater. Het boek Vuurkraal werd met luid applaus bekroond. Het is een historisch verhaal dat de avonturen vertelt van Meyrem, een Moorse buikdanseres uit de entourage van hertogin Johanna van Bourgondië. Noëlla Elpers won in 2009 al eerder de Kleine Cervantes voor haar historisch verhaal Dolores.

Noëlla ElpersDe schrijfster kreeg de prijs uit handen van Schepen van Cultuur, Toerisme en Evenementen Annelies Storms. De prijs was ook dit jaar een in opdracht gemaakte tekening van de wereldwijd vermaarde (en in Gent wonende) illustrator Carll Cneut. De tekening werd ook gebruikt voor de affiche en een aandenken voor de jongeren.

Op het einde van deze geweldige dag mochten de jongeren de aanwezige auteurs interviewen en hun boeken laten signeren.

Op naar volgend jaar!

“De Kleine Cervantes – Jeugdliteratuurprijs” is een initiatief van WOCK (Werken in Onderwijs aan Cultuur en Kunst) i.s.m. de Stedelijke Openbare Bibliotheek Gent en de Kopergietery.

Vuurkraal wint De Kleine Cervantes 2013

Kleine Cervantes zoekt juryleden (12-14 jaar): de shortlist!

De kleine Cervantes – jeugdliteratuurprijs van de Stad Gent wordt jaarlijks toegekend door jongeren van de eerste graad secundair onderwijs. De shortlist voor 2013 is bekend!

De bovenkamer van Jakob / Evelien De Vlieger
Rood weeskind / Begga Dom
Vuurkraal / Noëlla Elpers
De kleuren van het getto / Aline Sax en Caryl Strzelecki
Ik heet Olivia en daar kan ik ook niks aan doen / Jowi Schmitz
• Het naveltheater / Hilde Van Cauteren

Wat moet je weten als je jurylid wil zijn?

Elke Gentse school mag een of meer groepjes van ong. 10 juryleden samenstellen.
Van november t.e.m. maart lezen alle juryleden de zes boeken van de shortlist. Op school discussieer je over de zes boeken samen met je leerkracht. Voor de paasvakantie maak je een leesverslag, dat je kan posten op de facebookpagina.
Op donderdag 25 april ga je naar het slotdebat in de Kopergietery: een panel met twee leerlingen per jurygroep bespreekt de zes boeken, terwijl de anderen vanuit de zaal meevolgen. Ook de auteurs zijn erbij! De winnaar ontvangt een prachtige tekening van Carll Cneut, en alle juryleden krijgen een presentje.

De winnende boeken van de voorbije jaren vind je hier.

Ook interessant om weten:

De prijs is genoemd naar de Spaanse schrijver Miguel de Cervantes, de schrijver van Don Quichotte (1605), die de eerste echte ‘roman’ zou zijn.
De kleine Cervantes shortlist werd geselecteerd uit de Nederlandstalige jeugdboeken verschenen in 2011 door een leespanel met mensen van de bibliotheek, de Kopergietery , WOCK en enkele leerkrachten.
Wil je graag deelnemen? Vraag je leerkracht om zo snel mogelijk contact op te nemen met Annie.Lens@gent.be .

Kleine Cervantes zoekt juryleden (12-14 jaar): de shortlist!