Koningin Elisabethwedstrijd in muziekafdeling bib Zuid : interview met Eugenia Ryabinina


Vanaf woensdag 9 mei staat de Koningin Elisabethwedstrijd centraal in de muziekafdeling van bib Zuid.  De bibliotheek maakte een keuzelijst.

De Koningin Elisabethwedstrijd viert dit jaar zijn 75ste verjaardag.  De wedstrijd ontstond in 1937 en droeg toen de naam van Eugène Ysaÿe.  De allereerste laureaat van de vioolwedstrijd was David Oistrakh.  In 1951 kreeg de wedstrijd zijn huidige benaming.  Zij richt zich tot violisten (sinds 1951), pianisten (sinds 1952), componisten (sinds 1953) en zangers (sinds 1988).  De finaleweek van de Koningin Elisabethwedstrijd 2012 voor viool is gepland van maandag 21 mei tot en met zaterdag 26 mei.

Eugenia Ryabinina is één van de vier Belgische deelnemers.  Wij stelden de violiste met Russische roots volgende vragen : Wanneer en waarom kwam je naar België?  Hoe groot was de impact van de viool op je jeugd?  Wat wil je bereiken als muzikante?  Hoe ga je om met stress?  Wat verwacht je van de Koningin Elisabethwedstrijd?  De antwoorden lees je hieronder.

Eugenia Ryabinina (°1985, Astrakhan, Rusland)  kwam naar België toen ze zeven jaar was.  Haar vader won de auditie voor solo-viool bij het Nationaal Orkest van België waar hij tot op heden werkt.  De familie Ryabinina bestaat uit een mix van nationaliteiten : een groot aantal verwanten woont in België en Duitsland.

Ryabinina groeide in Rusland op bij haar grootmoeder die pianolerares was.  Toen ze vijf was ging ze naar de muziekschool voor piano.  Een jaar later schakelde ze over naar viool.

Alle ex-sovjetlanden hadden speciale scholen voor elk beroep.  Kinderen legden een examen af.  Als daaruit bleek dat ze voldoende talent hadden voor een bepaald beroep kregen ze toegang tot een specifieke school.  De preselecties waren zeer streng.  Toegang tot een specifieke school was niet voor iedereen weggelegd.

Ryabinina werd toegelaten tot de muziekschool waar de focus lag op het bespelen van haar instrument.  Aan de algemene vakken werd minder aandacht besteed.  Toen Ryabinina naar België kwam, was het niet evident om ons onderwijssysteem te combineren met haar muzikale activiteiten.

Ryabinina’s dagen begonnen om 5u30.  Ze pendelde dagelijks van Antwerpen naar Brussel waar ze les volgde in een Franstalige school omdat haar ouders wensten dat ze zowel Nederlands als Frans sprak.  De jonge violiste oefende elke avond van 20 uur tot middernacht op haar instrument.  Hoewel ze de school regelmatig verliet voor vioollessen en concerten, haalde ze hoge cijfers.

Ryabinina is haar ouders ontzettend dankbaar omdat ze haar van kleinsaf aan stimuleerden om hard te oefenen.  Ze begreep maar al te goed dat enkel oefening kunst baart.  Ze speelde op prestigieuze plaatsen en duizenden mensen kwamen naar haar luisteren.  Dat gaf haar het gevoel speciaal te zijn, ook al had ze geen vrienden van haar leeftijd.

Toen ze amper tien was trad ze op als soliste met verscheidene professionele orkesten.  Toch omschrijft ze zichzelf niet als een wonderkind : voor muzikanten is het op jonge leeftijd voluit gaan voor je instrument volkomen normaal.  Ook vader en moeder Ryabinina zijn beiden muzikant : vader oefende vaak met zijn dochter en moeder is een fantastische pianiste. Moeder en dochter spelen regelmatig samen recitals.

Elke muzikante droomt er als kind van om soliste te worden maar slechts enkelen maken hun droom waar.  Om te slagen moet je uiterst professioneel zijn door een combinatie van een goede vioolschool, een goede gezondheid en een psychisch stabiele toestand.  De rest hangt af van de omstandigheden en geluk.  Ryabinina werkt keihard aan haar carrière maar hoe ver ze zal geraken en hoeveel geluk ze zal hebben is uiteraard een open vraag.  In ieder geval : muziek ís Ryabinina’s leven. Ze prijst zichzelf gelukkig met haar mooi en interessant beroep.

Hoe de violiste met stress omgaat is een vraag die ze frequent kreeg in het kader van haar deelname aan de Koningin Elisabethwedstrijd.  Hoe geweldig, moeilijk en belangrijk deze wedstrijd ook is, Ryabinina vindt dat een muzikante in de eerste plaats muzikante moet blijven.  In deze wedstrijd komt het erop aan om professioneel te blijven én ondertussen creatief te zijn.  Hoewel stress onvermijdelijk is, mag een muzikante er haar persoonlijkheid niet door verliezen.  Positieve stress brengt het maximum van de mogelijkheden naar boven.  Als de stress Ryabinina teveel parten zou spelen, zou ze nooit aan deze wedstrijd deelnemen.  Deze violiste is niet aan haar proefstuk toe : de Koningin Elisabethwedstrijd 2012 is haar elfde internationale competitiewedstrijd.

De Koningin Elisabethwedstrijd helpt om een internationale carrière uit te bouwen.  Ryabinina verwacht niets specifiek van de wedstrijd, wel van haarzelf : op hoog niveau spelen.

Op zaterdag 5 mei werden de 24 halve finalisten bekend gemaakt.  Van de vier Belgische finalisten gaat alleen Marc Bouchkov door naar de halve finale.  Voor Ryabinina houdt deze wedstrijd op na de eerste ronde maar ze is niet teleurgesteld :  deelnemen aan deze wedstrijd was sowieso een fantastische ervaring.  Om met de mooie woorden van Ryabinina te eindigen : “Wat er ook gebeurt, het leven gaat altijd door.”

Philippe Paelinck

Koningin Elisabethwedstrijd in muziekafdeling bib Zuid : interview met Eugenia Ryabinina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s